Martijn de Boer

beeldend kunstenaar

Tag archief: jaarling

Grazende Jaarling – Rovertsche Heide – 26 juni 2012

Jaarling (eenjarig ree) gefilmd in natuurgebied de Rovertsche Heide, gemeente Hilvarenbeek (Noord-Brabant).

Nieuwkerk – Jaarling – 20 september 2011

Een paar dagen eerder dan het vorige filmpje, dezelfde jaarling in Nieuwkerk.

Nieuwkerk – Jaarling – 24 september 2011

Ik ken deze jaarling (een eenjarig ree) al een tijdje. Meestal is ze bij haar moeder en zijn ze samen aan het grazen. De reegeit (haar moeder) is erg alert en laat me niet dichtbij komen. Als ik het tweetal besluip snuffelt de geit overdreven in de lucht en leidt dan haar kalf naar een veilig heenkomen, meestal gaat dat gepaard met luidruchtig blaffen.

Soms heb ik geluk en tref ik de jaarling alleen aan en mag ik tot ongeveer vijf meter in haar buurt komen. Als ik haar film zitten er soms struiken of bomen in de weg, zodat ik me een paar meter moet verplaatsen. Met een camera op statief gaat dat met een hoop kabaal. Ze kijkt dan geergerd op, maar loopt niet weg. Ik wend dan mijn blik af, kijk haar niet in de ogen en draai mijn schouders 45 graden van haar af. Dat stemt haar gerust. Bovendien ontspan ik me totaal, spierspanning is voor een ree een teken van aanval. Ze ziet me wel degelijk, maar is niet bang en loopt voorzichtig op me af. Het filmpje is 10 minuten, maar in werkelijkheid heb ik ruim een half uur met haar doorgebracht.

Deze technieken heb ik geleerd van Monty Roberts, een beroemde paardentrainer uit Amerika. Een vriendin, Daniela Schachinger, heeft me een tijdje geleden op hem geattendeerd, waarvoor ik haar nog steeds dankbaar ben. Ik heb het filmpje aan haar opgedragen.

Ik probeer de technieken van Monty Roberts al een tijdje uit en ondervind inmiddels verbluffende resultaten. De taal van vluchtdieren, waar een paard maar ook een ree onder valt, noemt hij ‘Equus’. Het komt erg nauw en het vergt veel tijd en moeite om te leren. Elke fout, hoe klein ook, wordt niet snel vergeven. Je merkt ook snel dat elk dier een eigen persoonlijkheid heeft, de één is veel gemakkelijker in de omgang dan de andere. Bij de moeder van de jaarling maak ik geen enkele kans, terwijl haar dochter erg schappelijk is.

Monty Roberts zou bovenstaand filmpje een ‘join up’ noemen, een intieme ontmoeting met een wild dier gebaseerd op wederzijds respect. Hij is natuurlijk veel beter in ‘Equus’ dan ik, deze wonderlijke man kon een wild hert na verloop van tijd uit de kudde roepen en zelfs op zijn kop krabbelen. Het is ongelooflijk wat hij met paarden kan (zie dit filmpje). Zover ben ik nog lang niet. Toch zijn deze jaarling en ik bekenden van elkaar geworden, ik hoop op vele nieuwe ontmoetingen met dit mooie elegante reetje.

Ik heb mijn trainingsideeën niet zelf bedacht. Ik heb alleen maar ontdekt wat de natuur al had geregeld.
Monty Roberts